leykos xronos

leykos xronos

Τρίτη, 15 Νοεμβρίου 2011

ποτέ των οινοπνευμάτων

...στον alkox


δεν έχω γράψει ούτε έναν στίχο. ποτέ!

οι καλύτεροι στίχοι κρύβονται στα λόγια 

που ξεστομίζεις στον διπλανό σου

όλα τα μεθυσμένα βράδια

μπαίνοντας σ' ένα οποιοδήποτε μπαρ

με τα μπουκάλια κάθε ηλικίας

να ανθίζουν στο πέρασμά σου.




Τετάρτη, 9 Νοεμβρίου 2011

ημερολόγιο νύχτας

όρθιος. γερμένος ελαφρά μα όρθιος
καμιά παρομοίωση δεν μου κολλά


όρθιος. μπροστά στο άγιο ξύλο
υποδέχομαι ουσίες που βλάπτουν
συνομιλώ με πνεύματα αόρατα σε πολλούς
χρωματίζω τις σκιές στους τοίχους
   να μην δραπετεύσουν
   όταν φύγετε όλοι
   να μείνουν εδώ. παρέα μου


όρθιος. με τσακισμένα κόκαλα μα όρθιος
καμιά παρομοίωση δεν είναι αρκετή


όρθιος. μπροστά στο άγιο ποτήρι
υπομένω λέξεις που καίνε 
συντάσσω φράσεις ακατάληπτες σε πολλούς
χρηματίζω τους δολοφόνους των σκιών
   να μην οπλίσουν
   όταν φύγετε όλοι
   να μείνουν εδώ. αταίριαστη παρέα μου


όρθιος. με σημαδεμένο κορμί μα όρθιος
καμιά παρομοίωση δεν πείθει


όρθιος. μπροστά στην άγια χαρά
δύο παιδιών νέων όσο το πρώτο φως
αποτινάζουν τις φασκιές της νύχτας
για να ερωτευτούν με σώματα 
που δεν έχουν σκιά

Τρίτη, 8 Νοεμβρίου 2011

άτιτλη εφηβεία

Μου θύμισες το πρώτο σκάσιμο του ελληνικού
 και το κομμένο γρασίδι
Τη μυρωδιά των πεύκων πριν τα Χριστούγεννα, στο λόφο
Την εφηβική ματιά της Άλφα 
 και τη θέα της ομίχλης


Θυμήθηκα τα μουντά απογεύματα του Νοέμβρη
 που νύχτωναν νωρίς
Τα τραγούδια χωρίς στίχους
 που γεννούσε το ράδιο
                               
                            συνοδεία βροχής
                             απαλή αγκαλιά
                         με τρίτη στην άσφαλτο
                             βρεγμένη πόλη


Και μια σελίδα βαμμένη όλη μπλε
 σε κάποιο μάθημα γυμνασίου, χωρίς ενδιαφέρον 
    Αδειάζαμε από μελάνη
    Γεμίζαμε νικοτίνη
Κι έπειτα, με δυο πάσες στο βόλεϊ 
 νομίζαμε πως άγγιζε ο ένας, τα δάχτυλα του άλλου.

Κυριακή, 6 Νοεμβρίου 2011

χάρτινα πισωβήματα

Πρώτη φορά θέλω να μουδιάσω τον χρόνο.


Να γυρίσω το ρολόι δέκα χρόνια
Όχι να χρεώσω και να χρεωθώ
  Να ζήσω θέλω, τους νεκρούς μου


Να κυλήσω είκοσι χρόνια πριν
Όχι να γευτώ τον πόνο της ασφάλτου
  Να δροσίσω το κορμί μου θέλω, στην αφρισμένη θάλασσα


Να ταξιδέψω τριάντα χρόνια μακριά στο παρελθόν
Όχι να κρυφτώ κάτω από τα σκεπάσματα του φόβου
  Να ερωτευτώ θέλω, με την πρώτη ματιά


Να πατήσω σαράντα χρόνια πίσω
Όχι να παίξω λερώνοντας τα χέρια μου με λάσπες
  Να μην ξυπνήσω θέλω, να μην γεννηθώ ποτέ.