leykos xronos

leykos xronos

Κυριακή, 11 Μαρτίου 2012

στολισμένο Τίποτα

   Πως θα διατηρήσω την ψυχραιμία μου, την καθαρή σκέψη, το ελεύθερο πνεύμα, την εσωτερική αναζήτηση;

   Πως θα κρατήσω ανέπαφη την αξιοπρέπεια, ατάραχη την ψυχική γαλήνη;
   Πως θα αφήσω ανενόχλητο τον ταξιδευτή νου, αχαλίνωτη τη γλώσσα και το σώμα;
   Πως θα παραμείνω αδούλωτος, χωρίς περιττούς ηρωισμούς και ψευδεπίγραφα συμβόλαια;
   Πως θα παγώσω στο χρόνο τον ανορθόγραφο ιχνογράφο εαυτό μου, ό,τι κι αν  σημαίνει αυτό;
   Πως θα μεταδώσω τη φλόγα στους πολλούς αν πάψει η σπίθα μέσα μου;

   Πως θα καταφέρω να διώξω την ανοησία γύρω μου χωρίς να εκφυλιστώ, χωρίς να ξεφλουδίσω μάταια τον αρχαίο έρωτα;

   Πως θα ταξιδέψω παντού τριγύρω το Εσύ, το Εσείς, το Εμείς ως ένα; Επίσης, πως θα επιτεύξω το όλον με όλους;
   Ξέρεις, μου μάθανε πως η πικρή γεύση κάνει καλό μα ακόμη δεν έχω καταλάβει που. Μου δίδαξαν πως αν σκύψω θα δείξω ταπεινός και όχι δούλος. Αν παραμείνω ακίνητος θα 'μαι όμορφος σαν ελληνικό άγαλμα. Αν κλείσω το στόμα μου θα μοιάζω σοφός. Ίσως, ακόμη, αν κοροϊδέψω αλλήλους να γίνω Θεός.

   Πως θα αποτρέψω το αναπότρεπτο, το στέρεα δομημένο, το τόσο πυκνά υφασμένο;
   Πως θα βυθίσω στην πιο βαθιά θάλασσα τον φελλό του σκοταδισμού και της εκμηδένισης;

   Πως θα ξεσκουριάσω το κορμί και το μυαλό κάποιου που παραμένει υπνωτισμένος στο, υπερπάντων, στολισμένο Τίποτα;

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου