leykos xronos

leykos xronos

Τρίτη, 27 Μαρτίου 2012

λέξεις από τον Άδη

Τσαρλς Μπουκόβσκι - Η πιο όμορφη γυναίκα στην πόλη
(Σε μετάφραση του Γιάννη Λειβαδά από τις εκδόσεις Ηριδανός.)

.. αν εξαιρέσει κανείς τα απαράδεκτα, σχεδόν παιδικά, τυπογραφικά και κυρίως ορθογραφικά λάθη, αν παραβλέψει την ακριβή τιμή (20 ευρώ) και εστιάσει εκεί που χρειάζεται, δηλαδή στα διηγήματα του Μπουκόβσκι, μόνο να κερδίσει μπορεί. Και να κερδίσει τα πάντα. Ο Χανκ συνεχίζει να μας ταΐζει με λέξεις βγαλμένες απ' τα έγκατα του Άδη. Δεν συνεχίζω. Δεν είμαι κριτικός λογοτεχνίας. Παραθέτω ένα μικρό απόσπασμα από το διήγημα ''Δέκα Μαλακίες''.

    ''Το πρωί όταν σηκώνομαι, πάω για κατούρημα, επιστρέφω, τους βρίσκω και τους δυο να κοιμούνται σ' ένα στενό καναπέ όπου χωράει ένα άτομο με το ζόρι, αλλά είναι οι δυο τους και τα πρόσωπά τους μαζί και κοιμούνται μαζί και τα σώματά τους, μα εγώ γιατί γίνομαι συναισθηματικός;;; Το μόνο που νιώθω είναι ένας ελαφρύς κόμπος στον λαιμό, είναι η αυτόματη θλίψη της ωραιότητας που κάποιος διαθέτει, οι δυο τους, που ούτε καν με μισούν... που θα μπορούσαν ακόμη και να μου ευχηθούν τι;...
    Βγαίνω έξω ενθαρρυμένος και γεμάτος θλίψη και συναισθήματα και αρρώστια και κατήφεια και Μπουκόβσκι, γέρος, στο ηλιόφως, θεέ μου, φτάνω στην έσχατη γωνία, στο τελευταίο χτύπημα του μεσονυχτίου, παγερός ο κ. Τσ., η φοβερή Χ., Μαίρη Μαίρη, αθώος σαν ένα έντομο πάνω στον τοίχο, η ζέστη του Δεκέμβρη ένας διανοητικός ιστός αράχνης κατά μήκος της παντοτινής μου ραχοκοκαλιάς, Έλεος ωσάν του Κέρουακ το νεκρό βρέφος ριγμένο φαρδιά - πλατιά στις σιδηροδρομικές γραμμές στο Μεξικό μέσα στον παντοτινό Ιούλιο των απομυζόντων τάφων, τους αφήνω εκεί στη βολή τους, στην μεγαλοφυΐα της αγάπης τους, και οι δυο τους όντας από μένα πιο άξιοι, αλλά το Νόημα, το ίδιο, μια αηδία, που μεταβάλλεται, γίνεται άμμος, μέχρι που, εγώ ίσως να καθίσω να το γράψω, αφήνοντας λίγα πράγματα απέξω (με φοβέρισαν ποικίλες ισχυρές δυνάμεις ώστε να κάνω πράγματα φυσιολογικά μονάχα και μ' ευχαρίστηση τα έπραξα)
      Και μπαίνω στο παλιό των έντεκα χρόνων αυτοκίνητο
      Και τώρα έχω απομακρυνθεί
      Βρίσκομαι εδώ
      Κι εδώ σου γράφω μία μικρή παράνομη ιστορία
      Αγάπης
      Για μένα ακατανόητη
      Μα, ίσως, για σένα
      Κατανοητή.


                                                     Ειλικρινά δικός σου,
                                              Σάντσεζ και Μπουκόβσκι.


    Υ.Γ. - ετούτη τη φορά το Πάθος ατύχησε. Βάστα μέχρι εκεί που αντέχεις: την αγάπη, το πάθος ή το μίσος.''  

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου