leykos xronos

leykos xronos

Παρασκευή, 27 Απριλίου 2012

τα όμορφα μπαρ, όμορφα καίγονται

κάποιες μυρωδιές δεν ξεπλένονται από τις μνήμες. βέβαια, δεν θυμάμαι και πολλά ή μάλλον έχω τη διαστροφή που έχουν οι περισσότεροι. θυμάμαι καλύτερα και εντονότερα τα άσχημα. άσχημα, όταν έχεις ένα μπαρ, είναι τα συνηθισμένα που σου έρχονται στο μυαλό, δηλαδή αυτά που έρχονται συνήθως κατά την διάρκεια των απαγορευμένων ωρών. καταλαβαίνεις, νομίζω. ένα μπαρ, με το που ανοίγει, έχει αυτόματα όλους τους ελεγκτικούς μηχανισμούς του κράτους επάνω του και δίπλα του και μέσα του. έτσι, ο ιδιοκτήτης, πρέπει να μάθει γρήγορα στην ιδέα ότι δεν τον προστατεύει κανείς. εκτός από τους ανθρώπους που τον στηρίζουν. κι αυτοί είναι οι πελάτες και οι φίλοι. τέτοιοι άνθρωποι υπήρξαν και υπάρχουν πολλοί, ευτυχώς, και τους ευχαριστώ όλους. όλους!

για να απομυθοποιήσεις ένα μπαρ, δούλεψε σ' αυτό. για να απομυθοποιήσεις όλα τα μπαρ, άνοιξε ένα δικό σου. όταν έρθει η ώρα να το κλείσεις, να είσαι χαρούμενος. με μια χαρά αγνή όπως τα πρώτα βήματά σου πάνω σ' αυτόν τον μικρό πλανήτη. να χαίρεσαι γι' αυτά που έζησες, που έδωσες και που σου δόθηκαν. αυτό. τίποτε άλλο. τα υπόλοιπα είναι περιττά. είναι φιλολογικές αηδίες. κι εμείς εδώ έχουμε party! όπως μόνο εμείς ξέρουμε. κι όπως πάντα, μέχρι τώρα, απαγορεύονται οι αποχαιρετισμοί.

τα λέμε...