leykos xronos

leykos xronos

Δευτέρα, 18 Μαρτίου 2013

περαστικός

η λαχτάρα ανασαίνει στις νότες σου. φαγώνει την κοίτη της ράχης μου. ξεσκίζει τα άγουρα μάτια. η λαχτάρα ηλεκτρίζει τα πατήματα στο μακρύ κυλιόμενο διάδρομο. 
βρώμικες πόλεις. βρώμικες μέρες χαράς. ψυχές χαράς. χαρούμενη λαχτάρα μετρημένη και σπασμένη σε τρία μέρη. αρχή, μέση και τέλος με στίχους και οπτασίες και αναμονή ταχυδρομείου. μια βρόχινη μέρα σαν και τούτη. μια βροχερή μέρα όπου δεν σταματάς να πατάς τα πλήκτρα μυρίζοντας το λιβάνι του φωταγωγού ενώ τόσοι άλλοι... τόσοι άλλοι! 
ο ταχυδρόμος έχει ρεπό. ο ταχυδρόμος δεν χαϊδεύει τον ορίζοντα. ο ταχυδρόμος είμαι εγώ.
τα πυρωμένα άκρα σου δείχνουν την ουρά του κομήτη. τα άκρα σου καίγονται από την ουρά του κομήτη πίσω από τη σκισμένη τέντα του μπουλουκιού. πίσω απ' τις πλάτες των αρλεκίνων κι εκείνων των μεθυσμένων ηθοποιών. τα άκρα σου πήραν φωτιά αγναντεύοντας, νοσταλγώντας. τα άκρα σου κάηκαν στη σκοτεινή πλευρά του κομήτη περιοδεύοντας με το ξεσκισμένο τσίρκο και τα εξημερωμένα θηρία, τα δικέφαλα φίδια. τα άκρα σου είναι η νέα λαχτάρα.
κανονικά θα έπρεπε να σε διατάξω να φύγεις. να ακολουθήσεις εκείνο το γλυκό κορίτσι κι έπειτα, όταν περάσουν τα μερόνυχτα, να σου θυμίσω να μου τηλεφωνήσεις από τον θάλαμο του τρεμάμενου σταθμού έξω από το Πορτ Φάντε. έπρεπε να σε παροτρύνω να φύγεις μαζί μ' εκείνο το χλωμό κορίτσι που σου κρατούσε αδύναμα το χέρι. έπρεπε να σε βοηθήσω να θυσιάσεις εκείνον τον ισχνό κοριτσίστικο λαιμό. έπρεπε να τσακίσω εκείνο το κοφτερό κορίτσι που σου έκαψε τα άκρα, περαστικέ κομήτη.   


   

Πέμπτη, 14 Μαρτίου 2013

το ξημέρωμα ζητάς να γνωρίσεις όσα δεν τόλμησες χθες

τα μάτια δειλά ψηλαφούν το σκοτάδι, να συνηθίσουν, να αναγνωρίσουν.
η γλώσσα σφουγγίζει το πρόσωπο. αναδεύει τον στιγμιαίο πανικό. το σώ
μα πλέει στο ιδρωμένο σεντόνι. καλύπτονται οι σπασμοί με το κορακί π
άπλωμα. οι αχτίδες κερδίζουν έδαφος σκορπίζοντας το άυλο κορμί τους
στο τραυματισμένο μωσαϊκό. η ανακούφιση ακολουθεί ώσπου να νικήσ
ει με ένα τελειωτικό χτύπημα. μ' ένα σαρωτικό χτύπημα. τώρα τα μάτια
στέκουν στις κορφές της γνώριμης λεπτομέρειας. της γνώσης που αποκ
όμισαν από όλα τα προηγούμενα χρόνια της εξερεύνησης. το αριστερό χ
έρι υπογράφει κάποιο όνομα στον πηχτό αέρα. στον αέρα των σοφών π
ροσευχών. διώχνει. διώχνει. διώχνει τους εφιάλτες πίσω στο μέλλον δίνο
ντάς τους μια δεύτερη ευκαιρία. το ακαριαίο στέκει ατάραχο στη γωνιά το
υ