leykos xronos

leykos xronos

Τρίτη, 9 Απριλίου 2013

bar 01

Η μπάρα σαν ακτή. Ίδια με ακτογραμμή. Εκεί που ξεβράζονται οι όμορφες ψυχές - οι παρουσίες - τα νεύματα - οι οπτασίες της κάθε νύχτας που στέκει καθηλωμένη στο ανύπαρκτο της επιθυμίας.

Γέρνω τους ώμους και γυρίζω το κεφάλι δεξιά. Έπειτα αριστερά. Βλέπω όλες τις ερωμένες εκτός από εκείνη που θέλω να δω. Έτσι είναι. Έτσι πρέπει να είναι οι νύχτες που η έξοδος απαγορεύεται, οι νύχτες που πρέπει να ξεψυχάς στο σπίτι. Οι στείρες νύχτες.

Μέχρι να έρθει ανασαίνεις σταθερά. Μόλις εμφανίζεται κρατάς την αναπνοή σου - ένα ποτό - δύο ποτά - τρία - τέσσερα. Κοντεύεις να συναντήσεις τους νεκρούς σου - να πνιγείς - να πεθάνεις.

Είναι η θάλασσα αυτό που μυρίζει ή ο θάνατος έχει δελφίνια στο κάδρο του και πινελιές ιωδίου;


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου