leykos xronos

leykos xronos

Παρασκευή, 5 Ιουλίου 2013

πίσω απ' το δάσος

"Έχω χορτάσει θεωρίες" μου είπε. "Έχουμε πήξει στις θεωρίες, φίλε μου, ενώ..." σταμάτησε να μιλάει για μια στιγμή κατεβάζοντας τα μάτια ίσα κάτω, τόσο κάτω που συνάντησαν τις μύτες των παπουτσιών του και έπαιξαν για κάποια δευτερόλεπτα με τα κορδόνια που κρέμονταν αριστερά και δεξιά. "... ενώ όλη η ουσία κρύβεται... ξέρεις που φωλιάζει όλη η ουσία, φίλε;" με ρώτησε αλλά εγώ δεν του έδωσα την απάντηση που ήθελε, την απάντηση που επιθυμούσε να ακούσει από το στόμα μου. Έδειξε για λίγο δυσαρεστημένος με τη σιωπή μου. Ίσως και να μην περίμενε ότι εγώ, ένας φαφλατάς και αερολόγος, δεν θα μπορούσα ή δεν θα ήθελα να απαντήσω σε ένα τέτοιο ερώτημα. Μισάνοιξα το στόμα και τον κοίταξα κάπου ανάμεσα στα μάτια που πήραν να λάμπουν με μια λάμψη που δεν άρμοζε στη συγκεκριμένη ώρα της ημέρας. Ο ήλιος είχε πέσει προ πολλού πίσω απ' το δάσος που μας έτρεφε με μαγικές ιστορίες μιας ζωής κι όμως, τα μάτια του έλαμπαν λες και κοιτούσαν ευθεία μπροστά, δίχως καμία πιθανότητα τύφλωσης, μια νέα ανατολή του πυρωμένου αστεριού. Συνέχισα να βλέπω το πρόσωπό του, όχι ακριβώς τα μάτια του, μα σίγουρα έβλεπα τα φρύδια του που ενώνονταν αδιάκριτα και το σγουρό τσουλούφι του που βρέθηκε άχαρα κολλημένο στο μέτωπο από σταγόνες ιδρώτα. Περίμενα να συνεχίσει, να τελειώσει τη φράση του. Περίμενα να ολοκληρώσει τη σκέψη που χτυπούσε με λύσσα τα κοκάλινα τοιχώματα του κεφαλιού του. Μα δεν είπε τίποτα, ούτε σάλεψε από το κομμάτι γης που πατούσε. Συνεχίσαμε στο ίδιο στυλ. Εγώ να κοιτάζω αποφεύγοντας τα μάτια του κι αυτός να με καρφώνει βάζοντας φωτιά σε ό,τι μου είχε απομείνει. Αποφάσισα να μην μιλήσω. Να μην τροφοδοτήσω ακόμη μία θεωρία. Έστρεψα το κορμί μου αλλού και άρχισα να βηματίζω μουδιασμένα. Όσο απομακρυνόμουν, η πλάτη μου άρχισε δειλά να ξαναβρίσκει τη σωστή θερμοκρασία της. 

    

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου