leykos xronos

leykos xronos

Τετάρτη, 23 Οκτωβρίου 2013

ποστ #11.07

Η σύνθεση, η προσεκτική ανάγνωση των προτάσεων, πίσω από το ψάθινο πλέγμα, μέσα στο σύννεφο του αρώματος, που με δρασκελιές καταπίνει τον διάδρομο, μέσα σε σπιράλ τετράδια και κλεισμένους φακέλους, σε κρυφά μηνύματα, σε ερωτικά νοήματα, ταξιδεμένα από την πιο απομακρυσμένη χώρα έως εδώ, δίπλα στα σκαλοπάτια του ισογείου, στο ημιφωτισμένο πλατύσκαλο, χθες βράδυ, μεθυσμένος, όπως και κάθε άλλη νύχτα που ψάχνω απεγνωσμένα την αφυδατωμένη μελάνη, μέσα στις στενές αρτηρίες που χτυπήθηκαν με λύσσα, από γυμνά καλώδια, φορτωμένα με αστείρευτα βολτ, και στυγνά μαστίγια καμωμένα από μπαγιάτικες ιδέες, εκεί, και λίγο αργότερα, πολύ αργότερα, καθώς ξύριζα το πηγούνι μου, προσέχοντας να μην ξυπνήσω τη χαράδρα, έλαμψε γύρω μου η σκόνη, πριν καθίσει για πάντα στην άβυσσο της αμνησίας, πριν θρονιαστεί και πριν λησμονήσω το απόλυτο, του μέλλοντος που δεν γράφτηκε ακόμη, όχι γιατί το είπε κάποιος ήρωας αλλά γιατί ίσως για πρώτη και τελευταία φορά αφέθηκα, ήρεμος, καθαρός, ξεκούραστος, να με παρασύρει το πυροτέχνημα - εκείνο, θυμάσαι; - που όταν σκάει στον ουρανό μοιάζει με αναγεννημένο άστρο, και είναι τόση η λάμψη του που φωτίζει τη σκιά της σημαίας, τη σκιά των βασιλέων, τη σκιά της ατσάλινης λόγχης, τη σκιά των θεϊκών δηλητηρίων που περισσεύουν.
 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου