leykos xronos

leykos xronos

Πέμπτη, 17 Οκτωβρίου 2013

κάπου εκεί έξω

Αυτό ήθελα πάντα. Τους άκουγα να μου το λένε. Το επιθυμούσα στο τέλος κάθε πρότασης και κάθε λέξης που ξεστόμιζαν. Το μόνο που με λυτρώνει είναι ακριβώς αυτό και τίποτα άλλο. Ο καθένας που μου το περιγράφει, και δεν είναι λίγοι, είναι τόσο γλαφυρός, τόσο ο εαυτός του που θέλω να του μοιάσω, θέλω να κάνω τις ίδιες κινήσεις, την ίδια προετοιμασία, να πάρω την ίδια θέση, στο ίδιο δωμάτιο, στην ίδια καρέκλα, με το ίδιο κι όμοιο φως δίπλα μου. Όλοι, φυσικά, κι ο καθένας μόνος του περιγράφουν τη δική τους κατάσταση, τις δικές τους κινήσεις, τις δικές τους επιθυμίες. Θέλω, όλα αυτά που ακούω, να τ' αναμείξω και να τα κάνω ένα, δικό μου, μόνο δικό μου, ένα. Αλλά πως ακριβώς θα γίνει αυτό; Η προετοιμασία κρίθηκε επιτυχής. Τα πάντα προετοιμάστηκαν στην εντέλεια και με κάθε λεπτομέρεια. Είναι εξακριβωμένο. Βγήκα, περπάτησα, παρατήρησα, επέστρεψα και αυτό που μένει είναι να αλλάξω αυτό που άφησα εδώ λίγο πριν βγω. Αυτό που άφησα εδώ, λίγο πριν βγω. Αυτό που άφησα πίσω μου λίγο πριν βγω λείπει, ή μάλλον, λύπη. Και είναι παντού. Σκορπισμένη απ' το δικό μου χέρι.
  

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου