leykos xronos

leykos xronos

Παρασκευή, 15 Νοεμβρίου 2013

σκεπασμένος ως τον λαιμό

Βλέποντας όλη αυτή τη φρίκη στα λόγια, τη μιζέρια κάποιων χαλασμένων όντων, δεν θα μου λείψει τίποτα αν φύγω με προορισμό κάποιο άλλο όνειρο που θα λειτουργήσει ως σανίδα στο ανοιχτό πέλαγος. Δεν θα μου λείψει τίποτα, δεν θα μου λείψει ποτέ: η Νέα Υόρκη, η Αρτζεντίνα, η Γη του Πυρός όσο ο σύντροφος - εραστής κοιμάται παγωμένος στην πίσω κάμαρα του μεθυσμένου σπιτιού μας. Δεν θα μου λείψει ποτέ η φωνή του κανταδόρου κάτω από τα ελεεινά μπαλκόνια των ξεφλουδισμένων κοριτσιών. Δεν θα μου λείψει ποτέ το στήθος όσο οι μάνες του κόσμου βράζουν το κρέας στην κουζίνα. Δεν θα μου λείψει ποτέ το κύμα πάνω στις ανοιχτές πληγές των χειλιών μου. Δεν θα μου λείψει τίποτα όσο υποφέρουμε ευχαριστημένοι και αυτάρκεις με τα λίγα που μοιραστήκαμε ένα βράδυ: το χάδι των χνώτων, το πλεχτό των δαχτύλων, τις αχτίδες ανάμεσα στους γαλάζιους καπνούς, τις τελευταίες ματιές πριν το επόμενο ταξίδι.

1 σχόλιο:

  1. στο ειπα κ χθες καπου αναμεσα στις παυσεις του "Where did you sleep last night".. στις φλεβες σου δεν κυλαει αιμα αλλα μελανη..

    ΑπάντησηΔιαγραφή