leykos xronos

leykos xronos

Τετάρτη, 22 Ιανουαρίου 2014

απολήξεις καταλήψεων

Πόσοι ακόμα θα χωρέσουν; Στήθηκε εμπρός μου ο κλόουν με το ακορντεόν, με τη μεθυσμένη κοιλιά, παίζοντας τις σαραβαλιασμένες μελωδίες του. Στάθηκε στη μέση του κάδρου των ματιών μου. Πόσοι ακόμα θα χωρέσουν; Τα πτεροδάκτυλα περιστέρια έκαναν κατάληψη στη φωλιά μου. Πετούν μέχρι απέναντι στην τράπεζα κι επιστρέφουν κουβαλώντας σαπισμένες ιδέες. Παραγεμίζουν μ' αυτές τα μαξιλάρια, τα στρώματα, τα πτώματα. Πόσοι ακόμα θα χωρέσουν; Χθες χόρευες στην άκρη της μπάρας σαν να μην συμβαίνει τίποτα. Ψηλή, διάτρητη, όμορφη σαν μαστίγιο που σκίζει τον πλαστικό ουρανό στη μέση. Σε κερνούσα κι εσύ έπινες εξαφανίζοντας τα ποτήρια. Πόσοι ακόμα θα χωρέσουν; Η νύχτα έβραζε στο πλατύσκαλο και το στομάχι ζάρωνε αδειάζοντας τα αδηφάγα υγρά του. Ράντιζα τα πλαστικά λουλούδια μέχρι να αποκτήσουν πνοή. Το ξημέρωμα δεν αργούσε. Πόσοι ακόμα θα χωρέσουν; Τα χάπια μου μοιάζουν με νύχια κίτρινα από τη νικοτίνη. Μου προσφέρουν τον ίλιγγο της αγάπης περιστρέφοντας το σώμα μου, βρέχοντάς το με ίδρο. Τα χάπια μου μοιάζουν με νύχια κίτρινα από την αγάπη. Πόσοι ακόμα θα χωρέσουν; Η πινακίδα με προειδοποιεί: είσαι στο Κέντρο. Η γλώσσα των ανθρώπων γύρω μου είναι μια άγνωστη γλώσσα. Άγνωστη γλώσσα, άνοστοι κάτοικοι και όλοι τους μέσα μου. Πόσοι ακόμα θα χωρέσουν;

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου