leykos xronos

leykos xronos

Κυριακή, 2 Μαρτίου 2014

μάρτιος




Τα πέπλα σου χορογραφούν στο άγγιγμα της δροσιάς, μόλις χαράζει, πλάι στα αποτυπώματα των νυμφών, στους αρχαίους φλοιούς και στις κανάτες με το ωριμασμένο νέκταρ. Δεν έχει σημασία που σε βρίσκω. Αν ζεις στις κάτω χώρες ή δίπλα στο μαξιλάρι μου, αν χορεύεις ανάμεσα στους γκρίζους βλαστούς κάθε απογεύματος ή κοιμάσαι στην κουζίνα μου, αν ισορροπείς στα πριονισμένα κλαδιά της καστανιάς ή σκαλίζεις τον κήπο μου, αν ψάχνεις το πέλαγος μέσα στο δάσος ή γιατρεύεις τον πόνο στο κεφάλι μου, αν γεύεσαι παράξενα μανιτάρια ή καπνίζεις τον βαρύ καπνό μου, αν ποτίζεις την πλάση με αγάπη ή μου τραγουδάς να ξυπνήσω, αν απλώνεις γέφυρες για τους ανήμπορους ή γκρεμίζεις την καλύβα μου, αν μετεωρίζεσαι λίγο πιο πάνω απ’ το πιο χαμηλό σύννεφο ή ξεσκονίζεις το κελάρι μου, αν ταΐζεις τους αδέσποτους πρίγκιπες ή χορταίνεις τη μοναξιά μου, αν συχνάζεις στις τεράστιες λεωφόρους ή κουρνιάζεις στην πιο σκοτεινή γωνιά μου, αν κελαρύζεις στις ψηλές πηγές ή σιωπάς στην τσέπη μου, αν ενώνεις τους κόσμους με λινά υφάσματα ή μου κλείνεις το μάτι λίγο πριν τα μεσάνυχτα, αν γράφεις πολύχρωμες αράδες ή ακονίζεις τα μολύβια μου, αν σφραγίζεις τα βλέφαρά σου το απομεσήμερο ή με λατρεύεις κάθε σούρουπο, αν βαδίζεις χωρίς να κοιτάζεις πίσω ή με παίρνεις στην αγκαλιά σου τις νύχτες… σημασία έχει να μην σε χάσω πάλι έστω κι αν δεν είσαι κοντά μου. 

φωτο: Θωμαή Παυλίδου
 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου