leykos xronos

leykos xronos

Δευτέρα, 31 Μαρτίου 2014

Απρίλιος



Η χαρά μου παράλληλη και η δική σου απέναντι, ενισχυμένη με την παρειδωλία που προσφέρουν τα σύννεφα. Είδες πως μοιάζουμε; Ίδιο καθρέφτισμα του Ρόρσαχ. Κι όταν σου φωνάξω θα μ’ ακούσεις, θα με νιώσεις μέσα απ’ το σπιράλ καλώδιο που απλώνει το ξερακιανό του χέρι πάνω απ’ τα κεφάλια των περαστικών ή κάτω από τις μουσούδες των τρωκτικών, εξαρτάται που θα ζεις εκείνη τη στιγμή του καλέσματος, της ένωσης του ελικοειδούς λώρου με τα υπόλοιπα ζωτικά όργανα. Θα με ακούσεις πριν σηκωθείς απ’ το κρεβάτι και πριν ετοιμαστείς για τη δουλειά ή τη βόλτα σου ή την πιο μακρινή σου πτήση. Μαζί θα αποκρυπτογραφήσουμε κάθε μυστικό σημάδι, θα λύσουμε κάθε αίνιγμα και θα γελάμε πίνοντας τον καφέ μας κάτω από τις πρώτες αχτίδες του φρέσκου ήλιου, διαβάζοντας ο ένας στον άλλον εκείνο το χιλιάνικο ποίημα του Πάρρα που λέει: τα δέντρα δεν είναι άλλο από έπιπλα που κουνιούνται.     
Σόλο στο σόλο του πιάνου κάθε φάρσας, σόλο στο σόλο κάθε ηλιαχτίδας που χαϊδεύει τις πλάτες μας και μας φωτίζει ενώ ανεβαίνουμε όλο και ψηλότερα στα μάτια των υπολοίπων, όλο και ψηλότερα πάνω από τις σκιές, με την ευχή, και χωρίς αυτήν, να ανταμώσουμε εκεί όπου οι ευθείες μας τέμνονται, εκεί όπου οι ζωές μας μεταμορφώνονται σε ζωή, διώχνοντας τον πόνο που προκαλεί κάθε στείρα λέξη, εξαφανίζοντας τις παράλληλες γραμμές, γιορτάζοντας την ανέμελη Άνοιξη με τις αγκαλιές και την αγάπη που της πρέπει.  

φωτο: Θωμαή Παυλίδου
 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου