leykos xronos

leykos xronos

Τρίτη, 18 Νοεμβρίου 2014

θλίψη

Σου το 'πα και παλιότερα: εγώ είμαι φτιαγμένος να τρέχω στις πλατείες, με κόσμο, χωρίς κόσμο, με λύπη, χωρίς λύπη. Έραψα το τελευταίο παντελόνι και το φόρεσα πίσω από τον μαρμαρωμένο έφιππο. Πάτησα τα κλαδιά που με ένα κραακ άνοιξαν δρόμο στα μάτια. Τα δικά σου κολλημένα στα γκράφιτι που σκάρωναν κάτι ορδές έφηβων κοριτσιών. Τα δικά σου μάτια κολλημένα στο ραγισμένο του ουρανού, στην πιο μεγάλη θλίψη. Δύο πράγματα μπορούσα να κάνω. Να εξαφανίσω τη θλίψη ή να προσθέσω άλλη τόση. Δεν έκανα τίποτα απολύτως. Πολύ αργότερα, λίγο πριν σπάσει η νύχτα στα δύο, κοιμήθηκα για τρεις μεγάλες ώρες κάνοντας παρέα στους νεκρούς που περιμένουν υπομονετικά το πέρασμά μας στην ανυπαρξία.  




1 σχόλιο:

  1. εσυ εισαι φτιαγμενος να γραφεις ιστοριες μεσα στη ζεστασια ενος σπιτιου λαξευμενου σε βραχο στην ακρη καποιας θαλασσας που θα ξεβραζει ναυαγισμενα μπουκαλια βοτκας..

    ΑπάντησηΔιαγραφή